Boek hoofdstuk: het dode kind

Dit is een hoofdstuk uit het boek dat ik aan het schrijven ben. Veel plezier met lezen en ontvangen :)

 

Vandaag merkte ik dat ik me niet zo fijn voelde. Er zat wat verdriet. Het blijft nog steeds bijzonder voor me dat ik al in geen tijden ongelukkig ben geweest. Zelfs niet in hele donkere stukken. En ook nu niet, in dit verdriet. Wat geeft dat toch een ruimte. Pijn is zoveel gemakkelijker om aan te gaan als je het onvoorwaardelijke geluk in jezelf niet meer kwijtraakt. 

 

Terug naar het verdriet. Het was vrij snel duidelijk dat het om een kindstuk ging. Aangeraakt door het bezoek van Lamané en haar kinderen. Een tijdje geleden werd ik ook even aangeraakt in een kindstuk. Het lastige daarvan was dat ik voelde dat ik een dood kind om mijn nek had hangen. Een versie van mijzelf, van ongeveer negen jaar oud. Het voelde als een flinke balast en ik wist niet zo goed wat ik ermee moest doen. Wilde dit dode kind tot leven gewekt worden? Wilde dit dode kind begraven worden? 

 

Nu voelde ik weer dit dode kind. Blijkbaar was ik er nog niet klaar mee. Opeens voelde ik het slachtofferschap van dit dode kind. Het onbegrepen kind, de engel op aarde die te wijs was voor zijn leeftijd. Die méér wilde dan dat mogelijk was. Die zoveel zag en doorzag. 

 

En er niks mee kon. 

 

Die versie van mij, die wilde dit aardse leven niet. Het kind wilde spelen, maar spelen als een engel zonder ego. En niet strijden, niet meegaan in de valse spellen van de persoonlijkheid. Dit kind, dit geincarneerde engeltje, zat vast in slachtofferschap. 

 

Wat brengt deze dode engel mij nu? Wat wil mijn innerlijk kind van mij? Wat wil ik van mijn innerlijk kind? 

 

Loslaten. Het grote loslaten van iedere vorm van weerstand op het aardse leven. En wat heb ik daar al een bergen in verzet. Maar ik val er ook graag op terug. Het is óók heel veilig, om je onveilig te voelen in het aardse. Want dan hoef je niet zo veel. Dan wordt je begrepen door andere lichtwerkers die dezelfde incarnatie onvrede ervaren. Dezelfde angsten, veelal gebaseerd op oude ervaringen op zielsniveau. 

 

Kan ik de veiligheid van het onveilige nog verder loslaten? Kan ik veiligheid vinden in het onvoorwaardelijk kiezen voor mijn pad? Mag ik soms even twijfelen, zonder me te verbinden met het slachtofferschap van het dode kind? Ik ben klaar met dit kind. Het heeft zijn functie gehad. En uit ervaring, ruime ervaring, weet ik dat dit niet waar hoeft te zijn. Het gaat om de waarheid in de beleving van het nu. En die is er. 

 

Dankjewel dode engel. Dankjewel voor je weerstand, je onvermogen, je engel zijn, je grootse wijsheid en gericht gekozen onwetendheid. Dankjewel. 

 

Dankjewel Lamané. Dankjewel Zara, dankjewel Drabo. Jullie zijn prachtige kinderen. Engeltjes in het aardse. Ik hoop jullie gauw weer te zien. 

 



Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogsvideo'schannelings en activiteiten zoals workshops? Schrijf je dan in voor de From the Heart Newsletter op de HOMEPAGINA

Social media:

 

Facebook

 

Instagram

 

YouTube

 

Twitter


Pim Smit Coaching & Healing

 

Leusderweg 19A

3811NK Amersfoort

KvK: 54659302

 

Email:   info@pim-smit.com

Telefoon: 06-54722289