Verbinding is altijd raak

Verhuizen kan heel leuk zijn, maar ook heel intens. Toen ik de laatste keer binnen Nijmegen ben verhuisd, verliep de verhuizing zelf heel soepel. Ik had er ook zoveel zin in! Ik had 3.5 jaar in een klein huisje gewoond met vooral gekregen spullen. Niks mis mee, maar het was eigenlijk als tijdelijke woning bedoeld en ook zo ingericht. Toen ik daar weg ging en naar mijn volgende plek in Nijmegen ging besloot ik dat ik het mezelf ging gunnen om mijn woning helemaal in te richten zoals ik dat écht wilde. Geen beperkingen. Voluit zelfliefde. 

 

Dat bleek anders te lopen dan ik dacht. De woning werd echt super gaaf. Precies zoals ik me voor had gesteld. Maar alles duurde veel langer dan dat ik (onbewust) verwacht had. Nou had ik ook meer werk met het inrichten doordat ik meubels zelf ging bouwen of helemaal ging opknappen, maar dat had ik best in een maandje kunnen doen. Het duurde ruim één jaar. 

 

En dat was uitdagend voor me. Het was confronterend. Niet omdat ik niet blij was met mijn huis gedurende dat jaar. Het was heerlijk wonen vanaf het begin. Maar wel omdat ik erachter kwam dat de zelfliefde die nodig was om dit te realiseren, nog in ontwikkeling was. 

 

Het werk wat ik deed was een directe afspiegeling van het werk dat ik in mijzelf verrichtte. En een grote sprong maken in zelfliefde kostte me gewoon meer tijd dan een maandje klussen. 

 

Ik ging me daardoor ontzettend realiseren dat het groeien in verbinding óók invloed heeft op wat veranderingen in de buitenwereld met je doen. Meer verbinding met alles om mij heen betekende meer invloed op mijn proces van dat wat ik in de buitenwereld deed. Het klussen in mijn huis werd een directe afspiegeling van het klussen in mijzelf. Stap voor stap groeide ik in dit proces. 

 

Allerlei beperkende overtuigingen kwamen voorbij. De meest hardnekkige was de overtuiging dat ik niet daadkrachtig genoeg was. Waarom duurde het klussen zolang? Andere mensen doen dit veel sneller. Ben ik lui? Ben ik slap? Had de bedrijfsarts van jaren geleden dan toch gelijk? 

 

Pijnlijke maar mooie vraagstukken. 

 

En bizar voor mij ook om op terug te kijken. Want als ik zie waar ik mezelf doorheen heb gesleept, dan is het bijna grappig om jezelf dan af te vragen of je wel genoeg daadkracht hebt. 

 

Maar goed, terug naar de verbinding. Terug naar het maken van meubels. Twee tafels en een bed. 

Meubels die me droegen, die mijn voeding droegen. 

Mijn eten, mijn input. 

Meubels die mijn werk droegen. 

Mijn schrijfsels, mijn laptop, mijn output. 

Meubels die mijn rust droegen. 

Mijn slapen, mijn ontwikkeling. 

 

 

 

 

Meubels die ik zelf had ontworpen en gebouwd waren de fundering van mijn leven. 

 

Stapje voor stapje bouwde ik aan dat wat ik nodig had om te leven zoals ik nu leef. Om te genieten van wat er nu is. 

 

Ik voel verbinding met alles om mij heen. En creëer zo goed als dat ik kan (want dat is nog steeds een leerproces) de ruimte die dienstbaar is aan mijn hoogste doel: genieten van levensgeluk en manifestatiekracht en daarin anderen inspireren. 

 

De weg naar een leven dat dit uitdraagt vraagt om toewijding. Niet vanuit moeten, maar vanuit het contact maken met een verlangen in je hart. Het vraagt om het groeien in het werkelijk begrijpen van de basisprincipes van het leven. Het vraagt om blijvend contact maken met dat deel in jou dat puur geluk vertegenwoordigd. Het vraagt om het werken met weerstand en het transformeren van beperkende overtuigingen die ten grondslag liggen aan die weerstand. 

 

Maar het begint met openheid. En in dit geval gaat het vooral om openheid naar jezelf. Het durven kijken naar jou. Waar sta je? Wat doe je? Wat doe je werkelijk? Wat geef je? Wat ontvang je? Wat haal je? Wat maakt je klein? Wat maakt je groot? Wat raakt je? 

 

Wat raakt je eigenlijk? 

 

Laten we samen delen over wat ons raakt. Daar zit zoveel moois in. Wat raakt je?

 

Kunst muziek pijn en leed. 

De piano de lucht de wond en de dood. 

Het kermen het lachen het vrijen en het verhaal van drama.  

 

Wat raakt je? 

 

Daar ligt de schat van meer verbinding. Daar ligt de sleutel tot deuren naar nog meer van jou. 

 

Laat je raken door het leven. In al haar facetten. Leer jezelf kennen en draag het uit. Op jouw manier. In jouw stappen. En durf te inspireren in dat proces. Durf een pionier te zijn in wie je bent. Durf te kijken in de spiegel die je het mooiste én het engste laat zien en roep:

 

"In het geraakt worden verbind ik mij."

 

Pim.

 

 



Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogsvideo'schannelings en activiteiten zoals workshops? Schrijf je dan in voor de From the Heart Newsletter op de HOMEPAGINA

 

Social media:

 

                      Facebook

 

                     Instagram

 

                        YouTube


Pim Smit Coaching & Healing

 

Schietberg 11

6596AV Milsbeek

KvK: 54659302

 

Email:   info@pim-smit.com

Telefoon: 06-54722289